W pewne ch艂odne czwartkowe popo艂udnie, Sebastianek wraz z mam膮 przywitali nas ciep艂ym u艣miechem oraz mocnym u艣ciskiem d艂oni. Ch艂opczyk doskonale wiedzia艂 po co przyszli艣my, mama powiedzia艂a, 偶e z niecierpliwo艣ci膮 wyczekiwa艂 naszej wizyty. Sebastianek nie zastanawia艂 si臋 d艂ugo – od razu wzi膮艂 si臋 do rozpakowywania prezentu i upewnienia si臋, 偶e wszystkie jego marzenia zosta艂y spe艂nione.

Mina ch艂opczyka mówi艂a sama za siebie – jest laptop, jest myszka, ale najwa偶niejszym elementem by艂o sprawdzenie czy gra Minecraft dzia艂a poprawnie, wi臋c komputer zosta艂 natychmiastowo uruchomiony. Gra oczywi艣cie dzia艂a艂a, natomiast nasza ekipa nie mog艂a pomóc Sebastiankowi w jej obs艂udze. Ch艂opczykowi zale偶a艂o na dostaniu si臋 do konkretnego 艣wiata i tu niestety nie popisali艣my si臋 znajomo艣ci膮 gier.

Mama Sebastianka powiedzia艂a, 偶e nie ma si臋 czym martwi膰 – tata mia艂 nied艂ugo pojawi膰 si臋 w szpitalu i pomóc ch艂opczykowi rozpracowa膰 gr臋, a przed przyj艣ciem taty odwiedzi go równie偶 kolega, który jest Minecraftowym specem i z pewno艣ci膮 pomo偶e Sebastiankowi. Finalnie opu艣cili艣my szpital z pewno艣ci膮, 偶e ch艂opczyk zostanie dobrze zaopiekowany, oczywi艣cie nie oby艂o si臋 bez mocnego, m臋skiego u艣cisku d艂oni na po偶egnanie.

Sebastianku, dzi臋kujemy Ci za tak wspania艂e marzenie, mamy nadziej臋, 偶e b臋dzie spe艂nia艂o si臋 wszystko to, czego sobie zamarzysz!

Dzi臋kujemy Pa艅stwu 艁yso艅 za spe艂nienie tego marzenia. Dobro powraca z podwójna moc膮 – w co wierzymy i czego jeste艣my zawsze 艣wiadkami.