Powita艂 nas tata razem z bardzo nie艣mia艂ym Piotrusiem. To mylne wra偶enie zaraz si臋 ulotni艂o. Nasz siedmiletni marzyciel okaza艂 si臋 elokwentnym, pogodnym i 艣miej膮cym si臋 ch艂opcem ze 艣licznymi do艂eczkami w policzkach. Taka jest równie偶 dwuletnia siostra Piotrusia - Julia. Po powitaniach i ogl膮dni臋ciu drobnych upominków i du偶ych maskotek ch艂opiec zaraz przyniós艂 kartki i zacz膮艂 rysowa膰 swoje marzenie. A ma zdecydowanie jedno – marzy o playstation, ale dla dwóch osób. Nie lubi si臋 bawi膰 sam. Innego marzenia nie ma i za nic na 艣wiecie nie chcia艂 wymy艣la膰. Podczas rysowania Piotru艣 opowiada艂 nam o szkole, pokaza艂 pi臋kn膮 , wielk膮 laurk臋 z 偶yczeniami 艣wi膮tecznymi , jak膮 dosta艂 od kolegów szkolnych. W jego klasie jest zdecydowanie wi臋cej ch艂opców. Wida膰 ,偶e sprawi艂a mu du偶膮 przyjemno艣膰. Pokaza艂 nam równie偶 swoje ostatnie prace szkolne: pi臋kne drzewko genealogiczne ze zdj臋ciami najbli偶szych oraz zaprojektowany przez niego pokój dla dziecka takiego jak on. Przy tej ostatniej pracy pomaga艂a mu mama. Mamy , pani Agnieszki, nie by艂o z nami, by艂a w pracy. Oczywi艣cie musieli艣my zrobi膰 sobie zdj臋cia z jego pracami , a równie偶 wys艂ucha膰 opowie艣ci jak powstawa艂y. W opowiadania Piotrusia Julia ci膮gle wtr膮ca艂a swoje uwagi. Pokaza艂a nam swoje maskotki i czerwony balonik, który stworzy艂 bukiet z zielonym, który dosta艂a od nas. 呕egna艂y艣my si臋 te偶 ze 艣miechem, machaniem i zyczeniami szybkiego powrotu. Piotrusiu, zabieramy si臋 do pracy !