W progu przywitał nas zawstydzony chłopiec wtulony w mamę. Nieśmiałość trwała jednak tylko chwilę. Dwie minuty później Kajtek siedział już na naszych kolanach, z bliska przyglądając się naszym twarzom. Moment niepewności… Ale jego szeroki uśmiech oznajmił, że zostałyśmy zaakceptowane. To zawsze niezwykle ciepłe i poruszające uczucie.

Mama zaprosiła nas do salonu, królestwa Kajtka. Szybko zorientowałyśmy się, że proponowane przez nas zabawki: pluszak i klocki, zupełnie go nie interesowały. To, co naprawdę go bawiło, to poduszki z kolcami i siateczkowa zasłonka. Kluczem okazał się dotyk. Kajetan uwielbia wszystko, co ma wyrazistą fakturę, jest ruchome i mocno aktywujące sensorycznie. Mama wyjaśniła nam, że to kwestia obniżonego czucia powierzchniowego. Idąc tym tropem, zaryzykowałyśmy próbę łaskotek i wtedy… zabawie i przytulasom nie było końca!

Nasz Marzyciel uwielbia także jeździć z mamą samochodem i bawić się ze swoim przekochanym rodzeństwem. Widać, jak wiele radości dają mu bliskość i wspólne spędzanie czasu.

Mimo nawiązania kontaktu, a nawet pewnej więzi z Kajetanem, wciąż szukałyśmy sposobu, by odkryć jego marzenie. Próbowałyśmy książeczek, grafik i obrazków, ale nic nie przykuwało jego uwagi. Najważniejsze były doznania czuciowe i na tym postanowiłyśmy się oprzeć. Na tym, co najbardziej Kajetana bawi, cieszy i pochłania bez reszty. Właśnie w ten sposób wyklarowało się jego marzenie: sensoryczny plac zabaw.