Karolina lat: 5

Data spotkania: 06.02.2011 (Trzebnica)

Wolontariusze Marlena B., Ania K., Marlena R.

Naszą nową marzycielką jest pięcioletnia  Karolinka - promyczek słoneczka  o niesamowicie czarujących ciemnych oczętach. Od drzwi przywitała nas uśmiechem, który nie zszedł z jej promiennej buźki do końca wizyty wolontariuszek. Karolinka jest pełną energii, całkiem dużą jak na swój wiek osóbką. Choć jest subtelną dziewczynką  ubraną w trakcie wizyty  w  różową sukienkę, kiedy zapytałyśmy ją o pasję, na początku wymieniła metal a zaraz potem motory! Co do tego? Uwielbia projektować ubrania lalką i się nimi bawić (a przedstawiła nam sporą gromadkę ulubionych lalek). Z resztą, bobasa, który wręczyły wolontariuszki, regularnie i bardzo opiekuńczo do końca wizyty karmiła i usypiała, karmiła i usypiała, karmiła i usypiała. O Karolince jednak przede wszystkim możemy powiedzieć, że jest nieśmiałą osóbką, której najlepiej się rozmawia i bawi w niewielkim gronie-wtedy o mały włos i dałaby się namówić do zaśpiewania swoich ulubionych piosenek!

Ma mnóstwo marzeń i nie mogła zdecydować się na to najważniejsze. Dałyśmy Jej kilkanaście dni do namysłu...

Data spotkania: 12.05.2011 (Trzebnica)

Wolontariusze Ania K., Marlena B.

Na niebie zaświeciło słoneczko. Zrobiło się ciepło i przyjemnie.  W takiej właśnie miłej atmosferze  pojechałyśmy do Karolinki. To już nasze drugie spotkanie. Kiedy jednak przyszłyśmy do niej, okazało się, że naszej Marzycielki... nie ma. Karolinka ucięła sobie drzemkę u babci.

Oczywiście, jak na prawdziwą księżniczkę przystało, lekko spóźniona ale z pięknym uśmiechem na twarzy, przyszła i do nas.

 Oczka Marzycielki błyszczały a uśmiech, mimo małego onieśmielenia (bo przecież już troszkę się nie widziałyśmy!), nie znikał z jej buźki.

Po krótkiej pogawędce i opowieściach z ostatnio minionego czasu, Karolinka zdecydowała się nam powierzyć swoje marzenie, na które czekałyśmy  z niecierpliwością już od samego wejścia.

Karolina uśmiechnęła się cudownie i powiedziała nam, że marzy o placu zabaw, ze zjeżdżalniami, huśtawkami oraz domkiem, przez którego okienka mogłaby wyglądać. Ale jest jeszcze coś, dzięki czemu serduszko Marzycielki byłoby przeszczęśliwe-Karolina nazwała to 'huśtawką z daszkiem'. Na początku nie było dla nas jasne w czym rzecz, ale wystarczyła krótka historia. Kiedy dziewczynka ostatnio była w szpitalu, a mogła wyjść na plac zabaw właśnie, najbardziej odpoczęła, gdy usiadła na bujanej ławce między mamą i tatą i mogła ich tak mocno przytulić. Brakowało tylko siostry obok.

Jesteśmy pewne, że jest to najprawdziwsze marzenie dziewczynki, które z pewnością nie pozwoli zniknąć jej ślicznemu uśmiechowi z buźki.

Jak napisał Jonasz Kofta: „Żeby coś się zdarzyło, żeby mogło się zdarzyć-trzeba marzyć!".