Ostatni weekend stycznia, s艂ota i ch艂ód, a my z dwoma balonami pod pach膮 i jeszcze ukrytym pakunkiem zapukali艣my do drzwi mieszkania Klaudii. Mimo soboty siedzia艂a nad lekcjami. Zaskoczenie by艂o wielkie. No có偶, przeje偶d偶aj膮c postanowi艂y艣my wdepn膮膰… wypi膰 razem herbatk臋, pogada膰 co tam w nastoletnim 艣wiecie s艂ycha膰.

Klaudia by艂a niezmiernie zdziwiona i zaskoczona ale bardzo ch臋tnie oderwa艂a si臋 od zaj臋膰, które przecie偶 ma cz臋sto.

Czy my si臋 znamy? Czy nas pami臋ta? No tak, kolor zielony, kolor bia艂y, baloniki podpowiada艂y, 偶e to Fundacja Mam Marzenie. Klaudia pami臋ta艂a i kojarzy艂a dobrze, przypomnia艂a nam, 偶e marzy o laptopie, który mia艂by silniejszy procesor, na którym mog艂aby robi膰 dobre, fachowe prezentacje i podchodzi膰 do projektów z biologii. To jej 偶yczenie.

Nie chcia艂y艣my zatem zwleka膰 jeszcze d艂u偶ej. Kiedy jedna z nas wnios艂a laptop, pi臋knie zawini臋ty w ziele艅 z bia艂膮 kokarda , u艣miech od ucha do ucha zago艣ci艂 na twarzy Klaudii. A偶 z oczu pozosta艂y tylko szparki. Wielka rado艣膰, wielka niespodzianka, mama nic nie zdradzi艂a. By艂o wiele wzrusze艅 , 艂ez rado艣ci.

Potem ju偶 艂atwo potoczy艂y si臋 rozmowy, o sprawach nastolatek, o tym, 偶e kiedy艣 bardzo d艂ugie w艂osy sprawia艂y k艂opoty przy myciu, lepiej mie膰 krótkie.

Klaudio jeste艣 bardzo radosn膮 ,pozytywn膮 dziewczyn膮 i super, 偶e masz marzenia. Marzenia uskrzydlaj膮, nigdy nie przestawaj marzy膰.