W piątkowe popołudnie miałyśmy okazję poznać naszego kolejnego Marzyciela Krzysztofa. Od progu przywitała nas uśmiechnięta i pełna radości mama Krzysia. Krzyś czekał na nas również z radością. Co to jest za chłopak…pełen radości, energii, uśmiechu, naprawdę byliśmy pod wrażeniem jego pozytywnej energii do wszystkiego, czym się otacza. A zainteresowań jest wiele, nawet bardzo. Krzysiek uwielbia malować, co zaprezentował nam na swoich pracach. Marzyciel kocha również grę na pianinie, grał dla nas na spotkaniu z wielkim zapałem. Jakby tego było mało, interesuje się również grami, oglądaniem ulubionych bajek oraz świetnie pływa ! Talentów posiada wiele, ale jest również ciekawy świata stąd też jego upragnione marzenie o wyjeździe do Disneylandu. Ach gdy o tym opowiadał to oczy świeciły mu z radości. Krzysiek jest wspaniałym młodym człowiekiem, dlatego dołożymy wszelkich starań Krzysiu by Twoje marzenie zostało spełnione!

Świat Krzysia jest utkany z melodii, bajek i dziecięcej radości. Wystarczy jedno jego spojrzenie, jeden szczery uśmiech, by tym niezwykłym światłem obdarował każdego wokół. A dziś dzieje się coś, co jeszcze do niedawna mieszkało wyłącznie w jego wyobraźni.Spełnia się jego największe marzenie. Disneyland. Miejsce, do którego trafiają ci, którzy naprawdę potrafią marzyć. Miejsce, gdzie bajki nie kończą się wraz z ostatnią stroną książki ani napisami końcowymi filmu. Tutaj one żyją.

Kiedy Krzyś przekracza magiczną bramę parku w jednej chwili świat, który dotąd znał tylko z ekranów i opowieści, staje się prawdziwy. Z każdej strony płyną melodie ukochanych bajek. Krzyś nuci je niemal bez przerwy. A zna je wszystkie. I wtedy dzieje się coś, czego Krzyś nie zapomni nigdy.W holu czeka Myszka Miki.Nie jako obrazek. Nie jako postać z telewizora. Prawdziwa. Ciepła. Uśmiechnięta.Macha na powitanie, jakby czekała właśnie na niego.Na twarzy Krzysia pojawia się entuzjazm, a w oczach odbija sięjednoocześnie: zachwyt, radość, niedowierzanie i ta dziecięca wiara, że niemożliwe naprawdę istnieje. A potem przytula Myszkę Miki najmocniej, jak potrafi, jakby chciał tę chwilę zatrzymać na zawsze.Rodzice robią apmiątkowe zdjęcia. Widząc szczęście syna, sami stają się jeszcze szczęśliwsi. W oczach pojawiają się łzy wzruszenia, bo nie ma piękniejszego widoku niż spełniające się marzenie własnego dziecka.

A potem przychodzi magia zimy.

Kraina Lodu otacza Krzysia błękitnym światłem i wirującymi płatkami śniegu. Lodowe pałace mienią się tysiącem iskier, a każda alejka wygląda tak, jakby prowadziła prosto do Arendelle. Kiedy spotyka Elsę i Annę, jego serce niemal wyskakuje z radości.

— Jak masz na imię? — pyta go Anna z uśmiechem.

Krzyś rumieni się lekko i odpowiada nieśmiało:

— Kristoff.

Anna natychmiast pokazuje swój pierścionek zaręczynowy i śmieje się entuzjastycznie:

— Och! To Ty jesteś moim narzeczonym? I przytula go jeszcze mocniej.

Twarz Krzysia rozświetla wtedy blask większy niż wszystkie lodowe refleksy wokół. Rozmawia z nimi po angielsku —przejęty, ale szczęśliwy. Każde słowo staje się dla niego małym zwycięstwem, a serce rozgrzewa mu świadomość, że właśnie uczestniczy w swojej własnej bajce.Ich obecność jest jak delikatny chłód śniegu i jednocześnie najcieplejszy uścisk.

Przez intencywne i pełne niezwykłych wrażeń 3 dni spędzone w Parku śmiech miesza się z muzyką, zabawa z zachwytem, światła wirują nad głowami, a Krzyś chłonie każdą sekundę całym sobą.

Ale Disneyland nie przestaje go zachwycać ani na chwilę.

Piracki statek kołysze się na wodzie podczas mrocznej przygody z kapitanem Jackiem Sparrowem. W nawiedzonym dworze tajemnicze cienie tańczą po ścianach, a Krzyś raz wstrzymuje oddech ze strachu, a chwilę później wybucha śmiechem. Kolejki górskie porywają go wysoko ponad park — wiatr rozwiewa jego bujne loki, świat wiruje wokół, a jego radosny okrzyk niesie się daleko ponad bajkowymi dachami. Obserwuje poczynania Spidermana, żeby za chwilę z więlką odwagą przeżyć ekstremalne wyczyny z Iron Manem i Avengersami.

Jest też parada.Najbardziej kolorowa, najbardziej magiczna ze wszystkich.Ogromne platformy suną powoli ulicami Disneylandu, a na nich pojawiają się bohaterowie, których Krzyś kocha całym sercem. Roszpunka wygląda jak promień złotego światła. Kiedy dostrzega Krzysia w tłumie i macha właśnie do niego, chłopiec z zachwytu niemal eksploduje. I w tej euforii pozostaje już do końca całego fantastycznego pobytu w Disneylandzie.

Każda ścieżka prowadzi do nowej przygody. Każdy zakątek skrywa magię. Krzyś jest jednocześnie odkrywcą i bohaterem, a jego szczęście jest zaraźliwe.

A potem przychodzi wieczór.

Ludzie zbierają się wokół zamku, a w powietrzu czuć podekscytowanie. Wspólnie wszyscy z niecierpliwością oczekujemy na to co się wydarzy. I…zaczyna się magia.

Zamek rozbłyskuje bajkowymi iluminacjami. Światła tańczą po murach, zmieniając je raz w lodowy pałac Elsy, raz w złotą wieżę Roszpunki, raz w podwodne królestwo Arielki. Muzyka wypełnia całe niebo, głęboka i poruszająca, a nad głowami eksplodują fajerwerki — srebrne, złote, szmaragdowe i purpurowe. Fontanny tańczą w rytm melodii, przeplatając się na zmianę z wystrzałami ognia. Każda eksplozja światła odbija się w oczach Krzysia. Trzyma czyjąś dłoń, ale jednocześnie czuje spełnienie marzeń wszystkimi zmysłami. Żyje chwilą, na którą tyle czekał. A wszystko czego doświadcza przekracza wszelkie wyobrażenia.

W swoim disneyowskim pamiętniku ma już autografy ukochanych bohaterów. Ale najcenniejsze nie są podpisy. Tylko te emocje.To wzruszenie, którego nie da się opisać. Śmiech, który brzmi jeszcze w uszach. Ciepło bijące od bliskich. I ta niezwykła pewność, że marzenia naprawdę się spełniają.

Bo są takie chwile, które nigdy się nie kończą. One po prostu zostają w sercu na zawsze.