Pewnego lipcowego dnia mieliśmy ogromną przyjemność poznać Michała – uśmiechniętego, otwartego i bardzo skromnego chłopca, którego od najmłodszych lat fascynuje świat zwierząt. Mimo codziennych zmagań z chorobą nie traci pogody ducha, a największą radość odnajduje właśnie w otoczeniu swoich zwierzęcych przyjaciół.

Ta wyjątkowa miłość towarzyszy mu właściwie od zawsze. Mama Michała opowiadała nam, że kiedy był mały, wystarczyło, że zobaczył jakiekolwiek zwierzę – od razu biegł w jego stronę. Nie miało znaczenia, czy był to mały królik, czy dużo większe i groźniejsze zwierzę. Ciekawość i zachwyt zawsze były silniejsze od strachu.

Dziś dom Michała tętni życiem. Mieszka z psem, kolorową papugą Rudi oraz dwoma wężami – pytonem i zbożówką. Kiedyś opiekował się także papużkami falistymi, uwielbia jazdę konną, a jego lista zwierzęcych marzeń wciąż się powiększa. W przyszłości bardzo chciałby mieć również pająka skakuna. Patrząc na Michała, trudno nie zauważyć, że każde zwierzę traktuje z ogromną troską i czułością.

Podczas naszego spotkania długo rozmawialiśmy o jego pasjach, jednak najbardziej wyczekiwanym momentem było pytanie o to jedno, najważniejsze marzenie. Gdy tylko je zadaliśmy, na twarzy Michała pojawił się szeroki uśmiech, a w jego oczach dostrzegliśmy prawdziwy błysk. Nawet sposób, w jaki zaczął opowiadać, zdradzał, jak wiele znaczy dla niego to marzenie.

Michał marzy o tym, by choć na jeden dzień zostać pracownikiem zoo. Chciałby zobaczyć, jak od kulis wygląda opieka nad zwierzętami, poznać codzienną pracę ich opiekunów i przekonać się, jak dba się o mieszkańców ogrodu zoologicznego. Najbardziej chciałby nakarmić foki, pingwiny i lemury... choć po chwili z uśmiechem dodał, że tak naprawdę najchętniej nakarmiłby wszystkie zwierzęta w zoo.

Patrząc na Michała, nie mieliśmy żadnych wątpliwości, że to marzenie płynie prosto z serca. Z całego serca wierzymy, że już wkrótce uda nam się pokazać Michałowi zoo z zupełnie innej perspektywy – tej, o której marzy od tak dawna.