W czwartek, w godzinach przedpołudniowych udałem się w towarzystwie koleżanki z fundacji do małej miejscowości leżącej w powiecie biłgorajskim, zaledwie kilka kilometrów od granicy Roztoczańskiego Parku Narodowego, by po raz pierwszy spotkać się z Kamilem, naszym nowym marzycielem i jego rodziną.

Niepewni, czy aby nie zabłądziliśmy, wjechaliśmy na posesję, gdzie zostaliśmy bardzo serdecznie powitani przez Tatę Kamila, wkrótce również przez jego Mamę i przez samego marzyciela. Zostaliśmy zaproszeni do obszernego domu, do pokoju chłopca. W bardzo żywej, momentami wręcz wesołej rozmowie uczestniczyła siostra Kamila, starsza od niego o kilka lat. Bardzo szybko się okazało, że to właśnie Patrycja była tą osobą, która zgłosiła brata do Fundacji Mam Marzenie.

Ponieważ była to nasza pierwsza wizyta bardzo chcieliśmy poznać Kamila, dowiedzieć się o jego pasjach, zainteresowaniach, sposobach spędzania wolnego czasu. Chcieliśmy również porozmawiać z jego najbliższymi. Było to możliwe, bo i siostra i rodzice, (chociaż Tata pojawiał się w pokoju i znikał) okazali się bardzo rozmowni i bardzo życzliwi.

Kamil jest chłopcem otwartym, kontaktowym, chętnie i obszernie odpowiadał na nasze pytania. Jest zadowolony z tego, że mieszka w małej miejscowości, w przyszłości chce w niej pozostać. Ma tutaj kolegów i koleżanki, tutaj dobrze się czuje. Ma oczywiście komputer, smartfona ale nie poświęca im zbyt wiele czasu, nocy nie zarywa.

Aktualnie jest uczniem czwartej klasy szkoły ponadpodstawowej w Biłgoraju i kształci się w zawodzie technika pojazdów samochodowych. I jak się bardzo szybko przekonaliśmy, zawód ten będzie nie tylko jego zawodem wyuczonym ale zawodem, z którym ściśle wiąże swoją przyszłość, również zawodową.

Przed nim egzamin maturalny ale Kamil bardziej przejmuje się czekającymi go, i to już w czwartej klasie i w pierwszym semestrze klasy piątej egzaminami z kwalifikacji zawodowych. Jeżeli nawet przejmuje się maturą to raczej dlatego, że język polski, na egzaminie maturalnym przecież przedmiot obowiązkowy, nie jest jego najmocniejszą stroną. Ale z kolei z matematyką nie ma najmniejszych problemów, co potwierdziła Mama chłopca.

Najważniejsze jest to, że Kamil już teraz dokładnie wie, kim chce być w przyszłości i jaki zawód wykonywać. To istotne, gdyż gdy zapytaliśmy go o jego marzenie to okazało się, że jest ono bardzo, bardzo ściśle związane z jego zainteresowaniami.

Nie ukrywaliśmy, że gdy je poznaliśmy byliśmy totalnie zaskoczeni, (i chyba było to widoczne, bo cała rodzina zareagowała śmiechem), okazało się, że marzenie to wykracza poza wszystkie inne marzenia, które dotąd poznawaliśmy i realizowaliśmy.

Kamil marzy o tym, by otrzymać podnośnik samochodowy, elektryczny bądź hydrauliczny, to bez znaczenia, taki, który pozwoli podnieść do góry cały samochód osobowy. Wraz z Tatą zbudowali już w garażu kanał samochodowy i chłopcu marzy się, by pojawił się tam podnośnik, który pomoże mu w przeglądach i naprawach samochodów osobowych.

Trochę czasu poświęciliśmy na to, by poznać szczegóły techniczne wymarzonego urządzenia i na kwestie czysto techniczne i organizacyjne związane z transportem i instalacją podnośnika.

Na koniec naszej wizyty obejrzeliśmy w towarzystwie Kamila i jego rodziców otoczenie domu i oczywiście garaż z kanałem samochodowym. Serdecznie żegnani ruszyliśmy w drogę powrotną.

To była bardzo ciekawa, intrygująca i zakończona pomyślnie, bo poznaniem marzenia, wizyta. Mamy teraz wielką nadzieję, że będziemy mogli w możliwie najbliższej przyszłości powrócić, by spełnić marzenie Kamila!

Relacja: Andrzej S.